Verslag Uit je lijf
Door: Alexander en Judith Bulthuis
Zaterdag 26 juli
De dag waarop we met zijn allen een week met elkaar zouden doorbrengen
was aangebroken. Het meest centrale verzamelpunt was de kerk van Noorden en
de schrijvers van het weekverslag kwamen als een van de eersten aan. Al snel
volgden er meer en was het na enige tijd een drukte van belang. Tegen de tijd
dat iedereen bij elkaar was werd het na een korte kennismaking tijd te vertrekken
na de kampeerboerderij enkele straten verderop. Na wat gedronken te hebben
was iedereen druk bezig met zijn of haar plaats in te tent te krijgen. Totnogtoe
hadden we geluk gehad met het weer maar sloeg het ineens om. Het zou gelukkig
de ergste bui van de gehele week zijn geweest. Behalve de kennismaking voelde
het denk wij voor iedereen onwennig om in zo’n grote onbekende groep
te zijn. De film die ’s avonds werd gedraaid was een mooie aansluiting
op het samenwerkingsverband in de week en bracht wat eenheid in de groep.
Zondag 27 juli
Na de eerste nacht te hebben geslapen in de tenten moest iedereen
weer vroeg op voor het ontbijt.
Na het ontbijt moesten we verzamelen bij de parkeerplaats tussen de koeien.
Even later kwamen Monique en Ad ons de eerste ‘’zwerftocht’’
geven. De opdracht was dat iedereen een vitaal moment beschreef uit zijn of
haar leven, de reden daarvan moest worden toegelicht, iedereen luisterde goed
naar elkaar. Dit was de eerste echte kennismaking met elkaar van de week.
Nadat iedereen geweest was kwam de volgende opdracht. Voor deze opdracht moest
je een zogenaamde ‘mindmap’ maken. Je moest opschrijven of je
van actieve dingen doen houdt of toch meer van ontspanning. Daarbij moest
je opschrijven welke dingen je leuk vond om te doen of wat je interesses waren.
In het begin waren er mensen die er moeite mee hadden, maar uiteindelijk kwam
iedereen op gang,
Het doel van deze opdracht was dat je aan het einde van de dag een of meerdere
mensen uitkoos waar je interesses het meest mee overeen kwamen, zodat je als
het goed was elkaar aan het einde van de week iets beter kende; je ging namelijk
aan het einde van de week iets leuks met elkaar doen.
Die avond moesten we vertellen welk groepje je uit had gekozen en waarom.
Daarna overlegde je met je groepje wat je die week wilde gaan doen
Maandag 28 juli
Vandaag was het eigenlijke plan om naar het welbekende Anne Frankhuis
te Amsterdam te gaan, maar vanwege het wel erg warme weer werd een goed alternatief
bedacht: het Amsterdamse Bos. Ook was dit de eerste dag waarbij de hele groep
per bus moest worden vervoerd en gelukkig zijn we zonder problemen aangekomen
in het park. Na een korte plaspauze gingen we met z’n allen naar een
rustige plek om te kunnen genieten van het weer. Na een lunch van frietjes
gingen we na wat gitaarspel van An en Alexander wat spelletjes met elkaar
doen.
’s Avonds werd er met de hele groep een behoorlijk serieuze discussie
gehouden over drugs en andere verslavingsmiddelen. Tijdens de discussie werden
ervaringen uitgewisseld en bleek ook dat de meningen verdeeld waren. Jessica
was aangesteld als discussieleidster; dit was erg toepasselijk omdat zij namelijk
werkt bij de politie op een afdeling die veel met dit onderwerp te maken krijgt.
Het was een erg leuke dag waarbij na de discussie gelijk naar bed ging; we
moesten namelijk weer vroeg op.
Dinsdag 29 juli
Vandaag gingen we naar het museum voor Beeld en Geluid in Hilversum.
Zelfs de buitenkant van het gebouw was erg mooi dus dat beloofde wat. Bij
binnenkomst kregen we na een kort inleidend praatje van een medewerker ringen
aangeboden die we tijdens ons bezoek de hele tijd moesten bijhouden. Het idee
hierachter was dat we tijdens het bezoek deze ring moesten gebruiken als we
een zo goed mogelijke indruk wilde krijgen van het museum. Na ingelogd te
hebben met je naam en je e-mailadres kon je een bekende Nederlander kiezen
die tijdens je bezoek het een en ander kon uitleggen. Ook als je geen behoefte
had aan de toelichting van de virtuele rondleider was er genoeg te zien en
te beleven in dit museum. Aan de hand van je geboortedatum werd er een samenstelling
gemaakt van de programma’s uit je kindertijd. Mensen van een jaar of
twintig zouden dus nooit iets te zien krijgen van bijvoorbeeld Pipo de Clown.
Op deze manier kon iedereen zien wat nog bekend voorkwam uit je jeugd. Op
een andere verdieping kon je een mooi ingerichte ruimte bezichtigen waar alles
in het kader van safari stond. Je kon zowel oude als nieuwe dierenfilms bekijken
en ook kon je zelfs je eigen achtervolgingsscene monteren. Op weer andere
verdiepingen kreeg je de kans het journaal te presenteren (wat helaas niet
toegankelijk was voor rolstoelen), het keukentje van meneer Harmsen uit Goede
Tijden Slechte Tijden te bekijken en een dialoog te houden met een bekende
soapster en nog veel meer. Dit museum was iedereen erg goed bevallen en als
klap op de vuurpijl gingen we ’s avonds met z’n allen uit eten
in Maarssen waar het eten erg goed smaakte. Nadat iedereen naar het toilet
was geweest (waarvan sommigen in het verzorgingstehuis i.v.m. aanpassingen)
gingen we weer terug naar de vertrouwde legertenten in het weiland.

Woensdag 30 juli
Vandaag begonnen we de dag al goed met een erg leuke workshop van
Moniek die met haar theaterachtergrond en haar ervaringen die ze heeft opgedaan
op de toneelschool een meer dan goede begeleider was tijdens de acteerworkshop.
De opwarming bestond uit het zogenaamde theatersport wat het woord al zegt
een combinatie is van sport en theater. We begonnen met het overgooien van
een denkbeeldige bal die je naar eigen ingeving groot, klein, zwaar of licht
kon laten zijn. Dit leverde grappige taferelen op en sommigen bleken heel
wat theatertalenten te hebben. Hierna werd een scenario door Moniek bedacht
waarbij een taxichauffeur en de inzittende een gesprek moesten onderhouden
waarbij je moest letten op elkaars stemmingswisselingen om die vervolgens
over te nemen. Vooral Ad bleek een begenadigd theaterspeler te zijn. Een taxi
veranderde in een bus. Het bleek moeilijk te zijn rekening met elkaar te houden
wat betreft stemming zonder dat het een grote chaos zou worden.
Al snel gingen we weer naar het Amsterdamse Bos terug om een speurtocht te
houden waarbij we in een paar groepen werden opgesplitst en aan de hand van
foto’s van bruggen de juiste route moesten ontdekken naar het volgende
onderdeel. Dit bleek niet bepaald makkelijk te zijn. Gelukkig was er de organisator
die rondreed op zijn wielrenfiets om degenen die er niet uitkwamen de goede
weg te wijzen. Ondertussen moesten we vragen beantwoorden die vervolgens punten
op zouden leveren aan het einde van de speurtocht. Na het onderdeel van de
bruggen te hebben afgerond kwamen er nog spelletjes voorbij en ging je daarna
verder door middel van afgebeelde spreekwoorden en gezegdes te zoeken. Achteraf
bleek bij de uitslag dat groep 1 het beste gescoord had.
’s Avonds kregen we een workshop in het kader van djembé waarbij
de basis werd doorgenomen en we samenspel oefenden. Djembé leek voor
de meesten toch niet zo gemakkelijk en aan het einde van de avond had vrijwel
iedereen pijn aan zijn of haar handen.

Donderdag 31 juli
Vandaag moesten we ons allemaal een beetje haasten, vandaag ging
namelijk iedereen met zijn of haar groepje een dagje uit. Je had met je eigen
groepje afgesproken waar je heen zou gaan. Je ging naar Utrecht, Amsterdam
of naar Alphen aan de Rijn. Het was de bedoeling dat je die dag elkaar goed
leerde kennen, zodat je die avond dingen over elkaar kon vertellen.
Elk groepje heeft het die dag erg naar hun zin gehad. Het ene groepje ging
ergens eten, het andere groepje hield het bij een terrasje aan praatte veel,
weer een ander groepje ging naar het Archeon om wat creatieve dingen te doen
of om wat meer te weten te komen over de historie.
Het was een hele warme dag, iedereen moest dus zorgen dat je goed dronk en
ingesmeerd was. Door de warmte was iedereen erg moe, dus ondanks de gezelligheid
vond iedereen het ook wel weer fijn om terug om de camping te zijn.
’s Avonds tijdens de barbecue vertelde elk groepje wat ze die dag hadden
gedaan en hoe ze het gevonden hadden. Het was leuk om te merken hoe de hele
groep in de week steeds meer aan elkaar begonnen te wennen, dat was deze dag
na de uitstapjes ook weer duidelijk te merken.
Later op de avond had iedereen vrije tijd om een beetje bij te komen van de
drukke dag.
Vrijdag 1 juli
Vandaag mocht iedereen na een week lang vroeg opstaan eindelijk uitslapen.
De meesten hadden dit ook wel nodig na vermoeiende activiteiten die de dag
ervoor werden gedaan. Na het ontbijt was het weer tijd voor de welbekende
speurtocht waar Ad de leiding nam. Het was de bedoeling dat iedereen zijn
of haar vitale moment van de week benoemde. Dit moment zou eigenlijk moeten
terugverwijzen naar het vitale moment van zondagmorgen. Dit lukte echter niet
iedereen omdat de twee momenten vaak van elkaar verschilden. Tussen de soms
wel confronterende maar verhelderende gesprekken en conclusies kwam er ook
nog een fotograaf die foto’s maakte voor een krant.
Nadat iedereen zijn of haar hart had gelucht was het tijd voor het maken van
de tapas waar iedereen natuurlijk iedereen erg zijn best op had gedaan. De
spiesjes, broodjes, worstjes smaakten naar meer en nadat iedereen z’n
buik had rond gegeten was het inmiddels tijd geworden om naar het zwembad
te gaan.
Nadat iedereen in de busjes was getild, gehesen en vervolgens alle rolstoelen
waren vastgezet, wat overigens steeds sneller ging in de loop van de week,
konden we met z’n allen gaan zwemmen. Sommigen bleven langs de kant
en vermaakten zich met het lezen van een boek of het bekijken van het gezellige
gespetter. Ruim twee uur lang vermaakte de groep zich met baantjes trekken,
op de matten hangen, of uitrusten in het ondiepe gedeelte met het bubbelbad.
Inmiddels had iedereen na het zwemmen wel trek gekregen door alle inspanning
en kon iedereen genieten van frietjes en wat drinken. Voor degenen waarvoor
het allemaal niet genoeg was, waren er mueslirepen en appels te krijgen.
Eenmaal teruggekomen op de kampeerboerderij was het tijd voor de echte, laatste
activiteit waarvoor de grote tent was omgetoverd in een disco, waarbij de
muziek af en toe overschakelde op wat zakelijk gebabbel: de radio voorzag
ons namelijk van de muziek. Er bleek heel wat danstalent in de groep te zitten
en met het limbodansen kon iedereen laten zien hoe lenig hij of zij wel niet
was. Nadat iedereen genoeg had van al het gedans werden wat ouderwetse spelletjes
opgerakeld, maar het hoogtepunt hierbij was toch wel het laatste spannende
spel van Katrien. Sommige mensen bleken hierbij echt goede toneelspelers of
hele goede leugenaars. De meesten kozen ervoor zich na dit spel naar de tent
te begeven en zo snel mogelijk proberen te gaan slapen. Het was immers weer
een vermoeiende dag geweest.

Zaterdag 2 juli
Vandaag is helaas het einde van het kamp aangebroken. Na een leuke
week moest iedereen weer druk aan de gang om zijn of haar tas op tijd ingepakt
te hebben, de week is erg snel gegaan.
Er stond nog een activiteit op het programma voor vandaag. Ad vroeg aan iedereen
wat zij of hij van de week had gevonden en of er veel veranderd is in vergelijking
aan het begin van de week. Iedereen antwoordde hier op dat we het allemaal
erg leuk hebben gevonden en dat we een hechte groep zijn geworden. Ad heeft
de hele week gefilmd, we hebben even gekeken wat daar het resultaat van was,
het was leuk om terug te zien. Na een korte evaluatie van de week met Sanneke
werd er een groepsfoto gemaakt.
Even later was de bus voor de Belgen er al, voor sommige was het erg moeilijk
om afscheid te nemen. Ondertussen heeft iedereen alle e-mailadressen zodat
er nog contact kan worden gehouden. Nadat we de Belgen hebben uitgezwaaid
(met zakdoekjes) was het wachten op de ouders. Ondertussen werden de tenten
afgebroken, het zag er erg leeg uit.
We kijken terug op een geslaagde week!
Augustus 2008Meer over het weekend
Lees het verslag van Sanneke Kop
Lees 'Met hulpmiddelen
logeren in de polder'- artkel AD 2 augustus 2008